THE LIGHTHOUSE (2019) เดอะ ไลท์เฮาส์

ขณะที่เสียงร้องอันสั่นไหวของหมอกที่เปล่งออกมาในอากาศ อดีตคนตัดไม้ผู้เงียบขรึม เอฟราอิม วินสโลว์ และโธมัส เวคผู้ดูแลประภาคารที่มีขนสีเทา ได้เหยียบย่างบนเกาะเล็กเกาะน้อยอันเงียบสงบและเป็นส่วนตัวนอกชายฝั่งนิวอิงแลนด์ช่วงปลายศตวรรษที่ 19 สำหรับสี่สัปดาห์ของการทำงานที่หักหลังและสภาพที่ไม่เอื้ออำนวย ผู้ชายปากแข็งจะไม่มีใครอยู่เป็นเพื่อนนอกจากกันและกัน ถูกบังคับให้ต้องอดทนต่อนิสัยแปลก ๆ ที่น่ารำคาญ ความแค้นที่อัดแน่น และความเกลียดชังที่เพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ จากนั้น ท่ามกลางลางร้าย พายุที่โกรธจัดและไม่รู้จบก็พัดพาผู้พิทักษ์แสงสีซีดในหินภูเขาไฟที่ไม่เอื้ออำนวยอยู่แล้ว ปูทางสำหรับระยะเวลาอันยาวนานของความหิวโหยอย่างดุร้าย ความเจ็บปวดระทมทุกข์; ความคลั่งไคล้ความคลั่งไคล้และวิสัยทัศน์ที่น่าสยดสยองที่ติดเหล้า ตอนนี้กำมืออันน่าขนลุกของความวิกลจริตกระชับขึ้นมีการหลบหนีจากคุกแห่งจิตไร้กำแพงหรือไม่?

As the wavering cry of the foghorn fills the air, the taciturn former lumberjack, Ephraim Winslow, and the grizzled lighthouse keeper, Thomas Wake, set foot in a secluded and perpetually grey islet off the coast of late-19th-century New England. For the following four weeks of back-breaking work and unfavourable conditions, the tight-lipped men will have no one else for company except for each other, forced to endure irritating idiosyncrasies, bottled-up resentment, and burgeoning hatred. Then, amid bad omens, a furious and unending squall maroons the pale beacon’s keepers in the already inhospitable volcanic rock, paving the way for a prolonged period of feral hunger; excruciating agony; manic isolation, and horrible booze-addled visions. Now, the eerie stranglehold of insanity tightens. Is there an escape from the wall-less prison of the mind?